World Cup of Softball 2006

Cat Osterman

Jennie Finch catch

VDO Arizona 2006 softball national champions

สนามซอฟท์บอล

หมวกป้องกัน
1. หมวกป้องกัน (จะมีที่ปิดหูหรือไม่ก็ได้) ให้เป็นแบบที่ให้ความปลอดภัยได้ไม่น้อยกว่าแบบพลาสติก (ทั้งใบ) ซึ่งมียางรองอยู่ด้านในหมวกป้องกันแบบที่คลุมเฉพาะส่วนหูเท่านั้นที่ไม่ถูกต้องตามข้อกำหนดในกติกานี้
2. หมวกป้องกันซึ่งสวมโดยแคชเชอร์จะเป็นแบบครอบศีรษะ ซึ่งไม่มีที่ปิดหูก็ได้ทีมเหย้าทีมเหย้า หมายถึงทีมซึ่งเป็นเจ้าของสนามที่ใช้แข่งขันนัดนั้น ถ้าแข่งขันกันในสนามกลาง ให้กำหนดว่าทีมใดเป็นทีมเหย้าโดยการตกลงกันเอง หรือโยนเหรียญเสี่ยงทาย
ไม้ตีที่ผิดกติกา
ไม้ตีที่ผิดกติกา หมายถึงไม้ตีซึ่งไม่สอดคล้องกับลักษณะที่กำหนดไว้ตามกติกาลูกบอลตีโดยผิดกติกา
1. ผู้ตีตีบอล (ไม่ว่าลูกบอลที่ตีนั้นจะเป็นบอลดีหรือบอลฟาวล์) ในขณะที่เท้าทั้งเท้าสัมผัสกับพื้นนอกเขตผู้ตีทั้งหมด
2. ส่วนใดส่วนหนึ่งของเท้าของผู้ตีสัมผัสโฮมเพลตขณะตีลูกบอล
3. ผู้ตีตีลูกบอลโดยใช้ไม้ตีที่ผิดกติกาหรือไม้ตีดัดแปลงลูกบอลรับโดยผิดกติกาลูกบอลรับโดยผิดกติกาเกิดขึ้นเมื่อผู้เล่นฝ่ายรับรับลูกบอลที่ขว้างหรือตีมาด้วยหมวก หน้ากาก ถุงมือ หรือส่วนใดส่วนหนึ่งของเครื่องแต่งกายซึ่งไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่ควรเป็น

ที่มา:
www.courtcraft.com.au/Information/softball.html

ฟาวล์แฉลบ

1. แฉลบจากไม้ตีไปสู่มือของแคชเชอร์โดยตรง

2. แฉลบไปในระดับไม่สูงกว่าศีรษะของผู้ตี และ

3. แคชเชอร์รับไว้ได้โดยถูกต้องตามกติกาหมายเหตุ ไม่ถือว่าเป็นฟาวล์แฉลบถ้าแคชเชอร์รับลูกบอลไว้ไม่ได้ ฟาวล์แฉลบซึ่งแคชเชอร์รับลูกบอลไว้ได้นั้นนับเป็นสไตรท์บอล ในการเล่นไม่ถือว่าเป็นการรับลูกบอลที่ถูกต้องถ้ามีการกระดอนของลูกบอล เว้นแต่สัมผัสครั้งแรกกับมือหรือถุงมือของแคชเชอร์

ที่มาhttp://www.youtube.com/watch?v=RhtRvJ1TBHo

การหลอกแตะ

ตัวการหลอกแตะตัวเป็นลักษณะหนึ่งของการขัดขวางผู้วิ่งในขณะที่ผู้วิ่งนั้นกำลังเคลื่อนไปข้างหน้า หรือย้อนกลับไปยังเบส โดยผู้เล่นฝ่ายรับซึ่งไม่มีลูกบอลหรือไม่อยู่ในขณะจะรับลูกบอล หน่วงเหนี่ยว หรือขัดขวางการเคลื่อนไปของผู้วิ่งนั้น ผู้วิ่งไม่จำเป็นต้องหยุดหรือสไลต์ เพียงแต่ช้าลงเมื่อมีการหลอกแตะตัวก็ถือว่าเป็นการขัดขวางแล้ว

ผู้เล่นฝ่ายรับ

ผู้เล่นฝ่ายรับ หมายถึงผู้เล่นของทีมที่อยู่ในสนาม

ลูกบอลลอย

ลูกบอลลอย หมายถึงลูกบอลที่ถูกตีขึ้นไปในอากาศการบังคับให้ออกหมายถึงการออกจากการเล่นซึ่งสามารถทำได้เฉพาะในกรณีที่ผู้วิ่งจริงเสียสิทธิ์ในเบสที่กำลังครอบครองอยู่ เนื่องจากผู้ตีกลายเป็นผู้วิ่งและผู้ตีหรือผู้วิ่งที่ตามมายังไม่ถูกทำให้ออกลูกฟาวล์ ลูกบอลฟาวล์ หรือลูกบอลที่ตีแล้ว

1. หยุดอยู่ในเขตฟาวล์ระหว่างโฮมเพลตกับเบสที่ 1 หรือโฮมเพลตกับเบสที่ 3

2. กระดอนผ่านเบสที่ 1 หรือเบสที่ 3 บนหรือเหนือเขตฟาวล์

3. สัมผัสพื้นครั้งแรกในเขตฟาวล์ซึ่งอยู่เลยจากเบสที่ 1 หรือเบสที่ 3

4. สัมผัสกับตัวหรือเสื้อผ้าของผู้ตัดสิน ผู้เล่น หรือวัตถุอื่นซึ่งไม่ใช่อุปกรณ์สนามตามปกติ ขณะที่อยู่บนหรือเหนือเขตฟาวล์

5. สัมผัสกับผู้ตีหรือไม้ตีในมือของผู้ตี ขณะที่ยังอยู่ในเขตผู้ดีหมายเหตุ ให้ตัดสินว่าเป็นลูกบอลฟาวล์ โดยดูจากตำแหน่งของลูกบอลเทียบกับเส้นฟาวล์ (รวมทั้งเสาธง) ไม่ว่าผู้เล่นฝ่ายรับจะอยู่ในเขตดีหรือเขตฟาวล์ในขณะที่สัมผัสกับลูกบอล